Pokazy przedpremierowe spektaklu Igi Załęcznej „Córka swojej matki” zrealizowanego na podstawie powieści M. Duras „Kochanek” i „Kochanek z północnych Chin.”

Przedstawienie powstało i jest prezentowane w ramach pracy nad etiudą dyplomową na kierunku Choreografii i Technik Tańca Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi.
Stowarzyszenie Teatralne Chorea
Fabryka Sztuki w Łodzi
Reżyseria i choreografia: Iga Załęczna.

19 lutego 2012, niedziela, godz. 19:00
bilety w cenie 10 i 15 zł

CÓRKA SWOJEJ MATKI
Opis:
Spektakl będzie próbą przyjrzenia się naturze kobiety, która wyłania się z twórczości Marguerite Duras, naturze materialnej, niezmiennej, aczkolwiek zazwyczaj stłumionej i zapomnianej. Na ile wrośnięta jest ona trwale w kobietę, na ile konstytuuje się w procesie tworzenia relacji z innymi, z czasem, z przestrzenią oraz z samą sobą jako ze swym wyobrażeniowym sobowtórem? Relacjom tym poświęcony będzie spektakl. Poprzez sugestywne obrazy nakreślone przez Duras, poprzez jej ukochane czy też napawające lękiem bohaterki, aktorka-tancerka spróbuję przyjrzeć i poddać  się procesowi „dochodzenia” do samej siebie, nawet jeśli proces ten zanurzony jest w iluzji, fantazji czy po prostu wyobraźni, nawet jeśli nie widać jego końca. Z drugiej strony z owego procesu wyłania się próba przełamywania stanu melancholii. Lęku wynikającego z życia w poczuciu obcowania z nieobecnością, ze stratą, która jest immanentną częścią tożsamości bohaterki - kobiety-dziecka. Ów stan staje się formą nieustannego przeżywania żałoby, lamentu, który uaktywnia się w formie metafory - formie historii, którą bohaterka niejako wypluwa, czy też wyrzuca z siebie.  
Owa próba odnalezienia i ustanowienia własnej tożsamości, odbywać się będzie przez poszukiwania w przestrzeni ciała, które na scenie zaistnieje na różnych poziomach: w swym wymiarze fizycznym, w kruchości i słabości materii, w wywołującym melancholię i lęk aspekcie przemijającego piękna, starości i śmierci, jako obiekt rozkoszy i pożądania, który w doświadczeniu zatracenia się w miłości, dostrzega nieuchronną konfrontację z pustką, nieobecnością.
Proces ten odbywać się będzie w równoczesnym dialogu autorki, narratorki i bohaterki, czy też bohaterek Duras, w ich równoczesnej scenicznej obecności, która nigdy nie doprowadzi do stworzenia klarownego i ostatecznego obrazu. Zbudowana w ten sposób specyficzna narracja ciała, w głównej mierze stworzy fakturę przedstawienia.
Dla Duras obraz kobiety wyłania się z procesu pisania, który jest dla niej szczególnego rodzaju emocjami, które są „ bardzo delikatne, bardzo głębokie, bardzo cielesne, a poza tym fundamentalne i całkowicie nie do przewidzenia, dzięki którym może dojrzewać w ciele życie. Tym właśnie jest pisanie. To zapis, zapis który przechodzi przez twoje ciało. Przenika je. To jest punkt wyjścia, żeby mówić o trudno wyrażalnych emocjach, które są obce, a jednak nagle biorą nas we władanie”.

Metody realizacji projektu:
Od wielu lat zajmuję się pracą w teatrze, który zalicza się do nurtu tzw. teatru fizycznego, alternatywnego. Praca z ciałem aktora jest dla mnie podstawowym źródłem inspiracji teatralnego działania, stanowi punkt wyjścia wobec którego i poprzez który buduję obecność na scenie. Począwszy od stażu w Akademii Praktyk Teatralnych w Gardzienicach, poprzez pracę w formacji tanecznej Tańce Labiryntu w Stowarzyszeniu Teatralnym Chorea, skończywszy na  spektaklach teatralnych, proces twórczy, zawsze wiązał się dla mnie z realizowaniem konkretnego treningu, który przygotowywał ciało, uruchamiał wyobraźnię, a przede wszystkim stawał się podstawą budowania rzeczywistości teatralnej. W wielogodzinnych sesjach pracy z ciałem, fizyczność przestawała być narzędziem ekspresji teatralnej i zyskiwała swój podmiotowy charakter.
Dlatego też projekt zrealizowany będzie głównie przez metody i środki używane w teatrze tańca i tzw. teatrze fizycznym. Poszerzony o praktykę związaną z prowadzonymi od dwóch lat studiami choreograficznymi pozwoli w pełni wykorzystać i przepuścić przez filtr praktycznych, realnych działań teatralnych doświadczenie studiów i akademickiej wiedzy. W pracy odwoływać się więc będę do technik tańca współczesnego, improwizacji, pracy z tekstem poprzez kontekst fizyczności i cielesności aktora, poszukiwań możliwości wyrazu poprzez filtrowanie, przepuszczanie treści i znaczeń przez język ciała, język ruchu i związanej z nim muzyczności.     

Twórcy:
Video - Maria Porzyc – Od 2008 r. związana z neTTheatre, członek Stowarzyszenia Chorea, operator kamery, studentka ASP we Wrocławiu. Autorka scenografii multimedialnych i wizualizacji do spektakli, wydarzeń i koncertów:  „Zwierzątka małe zwierzenia ", „Osąd” II część, „Mindowe” - czytanie dramatu, „Turandot”, „Ufo-Spotykacz”, „Hamlet '44”, „Tehillim/Psalmy”, „Drugi pokój”; „AntykTransformacja” – koncert, „32 minuty” - projekt audiowizualny, „Daf Yomi” – koncert
Scenariusz  - Kamila Wołoszyn-Moroz - studiowała wiedzę o kulturze i romanistykę na wydziałach filologicznych UJ, stypendystka Uniwersytetu INALCO w Paryżu, obecnie studentka metody Feldenkraisa "Świadomość poprzez ruch" w Paryżu. Pasjonatka twórczości Marguerite Duras. To jej twórczości poświęciła swą pracę magisterską p.t." Nieobecność jako przestrzeń żałobnej przemiany" na filologii polskiej UJ. Tłumaczka. W jej tłumaczeniu nakładem wydawnictwa WUJ ukaże się książka francuskiego psychoanalityka, Pierre'a Fedidy p.t.: "Nieobecność".   
Scenariusz, choreografia - Iga Załęczna –  choreograf, aktorka. Studentka III roku Choreografii i technik tańca na Akademii Muzycznej w Łodzi. Założycielka i członek Stowarzyszenia Teatralnego Chorea, w którym od sześciu lat realizuje projekty artystyczne i edukacyjne (m.inn.: Antyk- taniec w RE-KONSTRUKCJI). Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w roku 2010/2011. Od wielu lat współpracuje z Pawłem Passinim. Zagrała m. inn. w spektaklach: Wszystkie rodzaje śmierci, Drugi pokój, Szczeźli „Tehillim/Psalmy.  Bierze udział w nagrodzonym wielokrotnie przedstawieniu Turandot (Nagroda Młodych  Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy dla spektaklu, Teatr Polski   w Bydgoszczy, 13.04.2011r.  XLVI  Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT – nagroda MAGNOLII, nagrodę Bank of  Scotland - Herald Angel oraz Total Theatre  w kategorii "teatr fizyczny i wizualny” na Edinburgh International Festival i Edinburg Fringe Festival.  Ostatnio wyreżyserowała spektakl taneczny KOGUTY, BORSUKI I INNE KOZŁY.
Muzyka - Tomasz Krzyżanowski – muzyk, kompozytor. Gra na perkusji, instrumentach perkusyjnych oraz instrumentach klawiszowych. Kompozytor tworzący muzykę teatralną, filmową oraz do animacji i gier komputerowych. Na stałe współpracuje ze Stowarzyszeniem Teatralnym Chorea, w którym zajmuje się kierownictwem muzycznym. Kompozytor. muzyki do spektakli m.inn.: “Gry w pana Cogito” reż. T. Rodowicz, “Antygona” reż. Dorota Porowska, “Antyk – taniec w RE-KONSTRUKCJI” reż. Iga Załęczna, widowiska “Antyk/Trans/Formacja. Współtwórca muzyki do spektakli: “Śpiewy Eurypidesa” reż. T.Rodowicz, “Wiatr w Sosnach” reż. Iga Załęczna”